لوله های فایبرگلاس با توجه به شرایط کاربری و بهره برداری در ضخامت
ها و ابعاد متنوع تولید می گردند، لذا یکی از نکات مهم و قابل توجه در تامین طول
عمر زیاد این محصولات ، رعایت شرایط حمل و نقل صحیح و مطابق با دستورالعمل های
مورد تائید سازنده به شمار می رود. الزامات مربوط به لوله های فایبر گلاس تا حدودی
مشابه سایر لوله های پلیمری بوده و رعایت این الزامات موجب حفاظت دیواره لوله و
نیز اتصالات انتهایی لوله از خسارت و آسیب می گردد.
بطور کلی لوله حمل شده بر روی کفی ها ، بر روی الوار چوب با عرض
حداقل 80 میلی متر قرار گرفته و توسط تسمه های غیر فلزی با عرض حداقل 50 میلی متر
مهار می گردند.فاصله الوار های چوبی و حامل های لوله از یکدیگر می بایست حداقل به اندازه ی یک چهارم طول لوله باشد و یکی
دیگر از نکات قابل توجه دیگر، اطمینان از عدم تماس حامل ها با قسمتهای انتهایی
لوله است. به عبارت دیگر الوار ها فقط باید با بدنه لوله در تماس باشند و نقاط
اتصال انتهایی لوله اعم از بل ، اسپیگوت مجاز به تماس با کف تریلی نمی باشند.
لوله ها بایستی محکم مهار شوند تا ضمن جدا بودن از یکدیگر پایداری
ثابتی داشته باشند، برای اطمینان از اینکه لرزشهای حین ترابری موجب بروز خساراتی
از قبیل خراشیدگی وخمیدگی نشوند، لوله ها نبایستی در تماس با یکدیگر قرار بگیرند .
برای این منظور از گوه های چوبی برروی الوارهای زیرین در دو طرف تکیه گاه لوله
استفاده می شود که مانع جابجایی لوله برروی الوار می گردد.
حداکثر ارتفاع انبارش معمولاً برای لوله های زیر سایز 300 میلی متر
در حدود 1.5 متر و برای لوله های بزرگتر از آن سایز در حدود 2.5 متر خواهد بود .
در صورت تجاوز از محدودیت های اشاره شده ممکن است لوله های قرار گرفته در طبقات
زیرین دچار آسیب دیدگی و خمیدگی غیر مجاز گردند.
